Norwegian flag
Utredningen som riktar sig till hälso- och sjukvårdspersonal, har utformats utefter tillgänglig litteratur och resurser vid tidpunkten för utredning. Innehållet i utredningen uppdateras inte. Hälso- och sjukvårdspersonal är ansvarig för hur de använder informationen vid rådgivning eller behandling av patienter.


Betablokkarar som sekundærprofylakse etter hjarteinfarkt



Fråga: Ein apotektilsett har tatt eit e-læringskurs om blodtrykkssenkjande medikamenter. Betablokkarar vert der presentert som effektive og fyrstevalet etter hjarteinfarkt, men med ein del biverknader. Ho spør om ein, dersom ein har hatt hjarteinfarkt, må stå på betablokker i all framtid , eller om ein kan bytta til anna antihypertensiv behandling. Bakgrunn for spørsmålet er at far hennar har hatt hjarteinfarkt, og etter fem år framleis brukar betablokker.

Svar: Fleire legemiddel er dokumentert å ha sekundærprofylaktisk effekt etter hjarteinfarkt. Før utskriving må det takast stilling til vidare legemiddelbehandling av den einskilde pasient. I Norsk legemiddelhåndbok står følgande om betablokker som sekundærprofylakse etter hjarteinfarkt:

"Betareseptorantagonister er dokumentert å ha sekundærprofylaktisk effekt, reduserer risiko for plutselig død og reinfarkt. Effekten er størst hos pasienter med høyest risiko. De studier som ligger til grunn for å anbefale betareseptorantagonister som sekundærprofylakse er fra en tid da det var mindre omfattende revaskularisering av infarktpasientene sammenlignet med i dag. Det er derfor omdiskutert om de skal gis som rutinemessig sekundærprofylakse etter infarkt eller om det skal begrenses til pasienter med økt risiko (store infarkter, svikt, arytmitendens, hypertensjon, ufullstendig revaskularisering).

Det er ingen klare retningslinjer for hvor lang tid pasienten skal stå på betareseptorantagonist, men ofte vil det være indisert å fortsette på ubestemt tid. Hos pasienter med angina og hypertensjon bør behandlingen være livslang". (1)

Europeiske og amerikanske retningslinjer innan kardiologi vert jamnleg oppdatert (2,3). Dette vert diskutert i det norske fagmiljøet, og Norsk cardiologisk selskap utarbeidar som regel en kommentar til dei nye europeiske retningslinene. Kva som er best behandling for den einskilde pasienten er eit resultat av ei totalvurdering av forhold ved pasienten, eventuelle biverknader av behandlinga og kva som til ei kvar tid er gjeldande evidens for aktuelle behandlingsalternativ. Dette må vurderast av pasienten sin behandlar.

Referenser:
  1. Norsk legemiddelhåndbok for helsepersonell. Akutt koronarsykdom (ustabil angina, hjerteinfarkt uten ST-elevasjon, hjerteinfarkt med ST-elevasjon). http://www.legemiddelhandboka.no/ (Publisert: 24. juni 2016).
  2. European society of cardiology. https://www.escardio.org/Guidelines
  3. American college of cardiology. http://www.acc.org/guidelines